De verhouding van de mens tot de natuur is sinds de renaissance grondig veranderd. In Italië wordt in de 14e eeuw het perspectief uitgevonden. De begrippen ‘landschap’ en ‘horizon’ doen hun intrede. De naar binnen gekeerde wereld van de middeleeuwers maakt definitief plaats voor de ontdekking van de natuur. De Italiaanse architecten van buitenplaatsen ontwerpen vensters en zichtlijnen op het landschap: het begrip vista is geboren.